zaterdag 19 mei 2018

Sens Unique

over de aarde strijkt
een zweem van kampernoelie
tegen de haren van de avond in

tegen de spiegel van het blad
daalt de zon terwijl ze rijst

omheen de wake van het pakken
van de wolken, de gedachten
ligt het lichaam als gegoten
om de geest

twee eenden landen hierop neer
ik absorbeer hun stil gespat
mijn aandacht gaat haar eigen weg
ik had je hier wel al verwacht

Geen opmerkingen: