Uit een Mail aan Frédéric Leroy

Het is altijd een verademing om dichtende medemensen te kennen en af en toe eens te mailen. Echt tof wordt het, als je hun werk bovendien in de meest objectieve zin weet te appreciëren. Dat overkomt me met Frédéric Leroy, aan wie ik vroeger al een post wijdde. De exhibitionistische aard van het medium blog getrouw, plak ik hier een fragment uit de mail die ik hem zonet stuurde.

[...] zet aan om een oude belofte in te lossen: ik ging je nog eens laten weten wat ik van je bundel Gedichten vind.

In één woord: super.

In drie favoriete gedichten: Schoolplein, Delver en Dodenmars.

In enkele zinnen: ik vind het een hele prestatie dat je spontane en aantrekkelijke poëzie weet te schrijven met zulk een breed arsenaal aan woorden. Het eerste (spontaan en aantrekkelijk) is uiteraard een poëtisch doel op zich, terwijl het laatste garandeert dat je blijft verbazen.

Met het 'breed arsenaal' doel ik in de eerste plaats op de verrassende samenklank van woorden, in de tweede plaats op het gebruik van exotische woorden. In Dodenmars schrijf je bijvoorbeeld: "gooi de luiken open," en even verder, "ga niet na of kruimels door harpijen worden opgepikt." De luiken opengooien is een alledaagse en heldere daad, terwijl het verliezen van kruimels aan gevleugelde dieren (hetzij duiven hetzij harpijen) ons ineens onderdompelt in een duister onderbewustzijn, waar we vooral niet willen nadenken over de vraag of we bestolen worden door boze heksen (maar het toch doen). Ook verderop in dit gedicht, een fascinerend contrast.

Dit kortstondige neerschrijven van mijn aanvoelen is nu niet bepaald de naam bespreking waard, maar het weerspiegelt wel wat ik ervan vond!

Frédéric heeft één van de vermelde favorieten publiek gezet, en ik verwijs jullie dus graag door naar zijn blog voor Schoolplein. En —eer wie eer toekomt— ik heb hem ook toegevoegd in de rechterkolom, bij de Top of Poetry Pops, een organisch groeiend lijstje van mijn favoriete gedichten online.

De tijd duurt één mens lang

Gisterenavond Campert beluisterd ("Remco Campert leest", opname 26 juni 1987, HKM Records), en bovenstaand onsterfelijk vers op mijn trommelvlies horen resoneren. Ik vond het al 21 keer terug online, maar vind dat het iets meer mag zijn —nu toch al 22.

Poëzie Aan De Zenne

Jawohl! Veel water is vergoten bij het verdichten van de Zenne. De poëziewedstrijd is in zijn tweede fase, nu tien gedichten online te zien zijn, en te keuren.

Het mijne is er niet bij —misschien had ik beter gescoord als ik alleen pure esthetiek had nagestreefd. Maar dat weet je nooit natuurlijk.

To whom it may concern, hier staat het toch: een titelloos gelegenheidsgedicht, vehikel van regenwater doorheen dorpen.

Halle, ik heb in uw bib eens een boek gezien
dat naar u was genoemd. Het was gewichtig,
misschien van die liters —de Zenne,
die zich naast heffen van bootjes aan kades
graag wijdt aan een niet te laken lot:
de kringloop van water. Zich weerde
om het niet te doen, maar zich al snel moest
scharen bij de rest. Opgaan in zwevend ijle
drogende damp, doorzichtig in de lucht,

om dan neer te slaan als regen op haren.
Zo ook de mijne, vlak voor ik vandaag
uw bib binnenging. Hier lees ik uw boek
en houd mijn hoofd koel met uw water.

De Herfstpoll

De herfstpoll is is tweede in een reeks poëziepolls op deze site, en peilt naar je poëtische praktijken en principes. In deze sessie vakjes aanvinken is de kaap 22 deelnames.

De herfstpoll loopt van 6 november tot 21 december 2007.

De vraag? Herfst, er schuilt poëzie in

• je adem zien
  

• veren op een bladertapijt

• herfstvruchten poffen

• de nacht zien lichten in straatlicht

Nieuw is het feit dat je meerdere antwoorden kan aanvinken. We gaan dus op zoek naar het meest door poëzie bezwangerde beeld, eerder dan naar hèt beeld. Bemerk dat we zwijgen over vallende blaren, het uitgesleten beeld dat een dichter maar beter kan mijden.

De groene bol vind je hiernaast in de rechterkolom, meer over poëziepolls vind je hier. Alvast bedankt voor jullie enthousiasme!

Wouter, 6 november 2007¶

De Zomerpoll — Resultaten

Even na datum maar daarom niet minder gemotiveerd, tik ik hier even de resultaten van de zomerpoll in, die liep van 1 augustus tot 21 september.

De eerste tendens was duidelijk: troost en verwondering scoren! Neem daarbij dat ik diegene was die passie aanvinkte —een overmatig gebruikte term met evenwel een dijk van een lading— en dan wordt de stand van 20 augustus (afgebeeld in zijn authentieke context) nog sprekender.

Wat later overschrijdden we daadwerkelijk de kaap van 15 inschrijvingen, die ik waagde voorop te stellen...merci allemaal ;-)
In de eindstand lieten in het totaal 21 stemmen zich gelden, met de volgende verdeling.

We sluiten af met een korte afgeleide, als het ware een schrijfdevies:

Poëzie, verbaas en troost!

...over naar de herfstpoll nu...

Wouter Zeven ¶