SMS-Poëziewedstrijd Odegand, Het Verslag

Zwaar na datum maar onversaagd schrijf ik jullie vandaag mijn verslagje van 15 september, dat aansluit op een eerdere en nog eerdere post. Het was een dag van Gent, van water en van poëtische woordenvloed. Ziehier de resulterende bundel, die met een oplage van 8000 exemplaren zeldzame toppen scheert in het Vlaamse poëzielandschap anno 2007:



De foto spreekt: hamsteren kon! Deze exemplaren verkreeg ik via mijn collega Thomas, die dinsdag (25 september) Monteverdi ging horen in de Bijloke. Deel van het Festival van Vlaanderen, genoot ook deze voorstelling van poëzie-bekleding: een bundel op elke stoel, poëzie voor elk. (Eigenlijk portretteert de foto enkel de bundels in een tweede leven, die Thomas voor mij van de vensterbanken en de grond scharrelde, om er mij en enkele toekomstige lezers mee te plezieren. De verrimpelde exemplaren heeft hij laten liggen, de meest intacte bracht hij mee —oh, tragiek die uitgaat van recyclage.)

Maar laat ons de poëzie-uitreiking zelf eens schetsen. Aanvang om 13h30 in het Gentse Stadhuis, mochten wij met de groep laveren langs lege zalen als deze:

die een politiek bewust Gentenaar misschien niet onbekend voorkomen. Aan het spreekgestoelte—

—traden achtereenvolgens Bart Vandesompele (hoofd communicatie Base), Lieven Decaluwe (Gents schepen van cultuur) en Dimitri Casteleyn (juryvoorzitter en bovendien niet onverdienstelijk dichter) aan.

En daar kwam de hoofdprijs. Winnaar werd Régis Dragonetti, met scherven aan de lippen. Ik ben er nog niet uit of hij een artiestennaam hanteert, maar hij is vermoedelijk toch van vlees en bloed —hij had in ieder geval ouders, die de prijs in ontvangst kwamen nemen. Teneinde deze hulde niet onbelicht te laten, heeft mijn liefste zich in haar stoutste schoenen laten trekken op dit plaatje,


Verder nog 25 gedichten, van 22 auteurs, waarvan ik er twee bijzonder wil vermelden.
Vooreerst Barbara Van Ransbeeck, daar ze zich behalve verdienstelijk dichtster ook al minister-inspirerend verhalenschrijfster toonde. Ten tweede Eddy Van Daele, die als enige auteur met niet minder dan drie sms-gedichten in de bundel voorkomt, en met zijn humoristische versjes misschien wel het meest van allemaal weet te ontwapenen (in een stijl die hij deelt met andere poëten)...
Als slot één van zijn drietal, zoals ook gepubliceerd op smsblog.be.

Het keverjaar 2007 bood een mooi
perspectief op massa's meikeverseks.
Helaas, dankzij de entomoloog
eindigde ons feestje op sterk water.

SMS-Poëziewedstrijd OdeGand, Revisited

Na het goede nieuws van verleden week vrijdag heb ik nog een positieve noot. Eergisteren vond ik immers een genereuze uitnodiging van Base in de bus, die me toelaat om samen met mijn L.'etje een ganse dag van OdeGand te proeven —njummie. Dat B. en P. bovendien ook van de partij zullen zijn, maakt het plaatje compleet.

En nog twee dingetjes.

Het eerste, een erratum: de uitnodiging maakt gewag van exact 25 mogelijke winnende gedichten, minder dus dan ik eerder meldde. Oké voor elk, want dat verhoogt de kans op een Jet-Air waardebon voor een bestemming naar keuze (1e plaats) naar vier percent. Niet dat poëzie zich laat vangen in percenten, maar we rekenen toch zo graag ;-)

Het tweede, vermelding van een knappe website, die het getal 160 echt wel op het cijfer neemt: http://www.precies160.nl/. Ik stootte er vandaag op via de worstenmachien van Janien, waar Janien een postje wijdde aan de OdeGand SMS-poëziewedstrijd van vorig jaar, en ook enkele winnende sms'jes online zette. Merci Janien!

SMS-Poëziewedstrijd OdeGand

Haal ons in, feest, dek ons toe.
Wieg mijn armen in haar maat
en stuw haar lippen naar mij toe.
Haal ons hart op, doe het kloppen
tot aan onze vingertoppen toe.

Op zondag 5 mei 2007 zond ik dit SMS-gedicht naar de SMS-poëziewedstrijd van partners Base, Festival Van Vlaanderen en het Poëziecentrum. Dit jaar is het thema "Feest".

Mijn bijdrage telt honderzesenvijftig karakters. Op het venstertje van je gsm leest dat als 156 van de 160 —vier karakters op overschot in mijn emmertje sms. Want 160 karakters is de bovengrens, die ons sms-gedrag aan banden legt.

Deze ochtend omstreeks half twaalf vernam ik telefonisch dat ik één van de zesentwintig (yep, 26) laureaten ben die op 15 september in het Gentse stadhuis verwacht wordt voor de prijsuitreiking. De context, by the way, is het Festival Van Vlaanderen, dat die dag voor de vijfde keer op rij van start gaat met Odegand —happening onder stroom in de Gentse binnenstad.

Enkele mysteries zijn nog niet uitgeklaard. Het wedstrijdreglement maakt gewag van exact 50 gedichten —we gaan ervan uit dat de 26 laureaten er precies 50 aanleveren?
Een tweede mysterie is de kudde ingezonden SMS-gedichten die ik online aantrof, 34 pagina's: 0, 1, 2,... 33. Ze staan er een beetje verloren bij, zonde eigenlijk —als ik me niet misreken 166 exemplaren. Ik heb geen idee of het hier om een willekeurige sample uit de inzendingen gaat, of integendeel om een selectie, waaruit bovenvermelde 50 geschrapt zouden zijn. Vast staat dat het niet de complete lijst betreft, want mijn inzending staat er niet bij. Dat het archiefje maar teruggaat tot een week na mijn inzending, is daar ook niet vreemd aan.

Bon, alle verwarring op een stokje, ik ben ferm vereerd met dit laureaatschap, het meedingen naar de hoofdprijs (duimen), en de dag gratis toegang tot OdeGand die ik nu al in de schoot geworpen krijg. Daarvoor dank, wel 160 maal...