SMS-Poëziewedstrijd Odegand, Het Verslag

Zwaar na datum maar onversaagd schrijf ik jullie vandaag mijn verslagje van 15 september, dat aansluit op een eerdere en nog eerdere post. Het was een dag van Gent, van water en van poëtische woordenvloed. Ziehier de resulterende bundel, die met een oplage van 8000 exemplaren zeldzame toppen scheert in het Vlaamse poëzielandschap anno 2007:



De foto spreekt: hamsteren kon! Deze exemplaren verkreeg ik via mijn collega Thomas, die dinsdag (25 september) Monteverdi ging horen in de Bijloke. Deel van het Festival van Vlaanderen, genoot ook deze voorstelling van poëzie-bekleding: een bundel op elke stoel, poëzie voor elk. (Eigenlijk portretteert de foto enkel de bundels in een tweede leven, die Thomas voor mij van de vensterbanken en de grond scharrelde, om er mij en enkele toekomstige lezers mee te plezieren. De verrimpelde exemplaren heeft hij laten liggen, de meest intacte bracht hij mee —oh, tragiek die uitgaat van recyclage.)

Maar laat ons de poëzie-uitreiking zelf eens schetsen. Aanvang om 13h30 in het Gentse Stadhuis, mochten wij met de groep laveren langs lege zalen als deze:

die een politiek bewust Gentenaar misschien niet onbekend voorkomen. Aan het spreekgestoelte—

—traden achtereenvolgens Bart Vandesompele (hoofd communicatie Base), Lieven Decaluwe (Gents schepen van cultuur) en Dimitri Casteleyn (juryvoorzitter en bovendien niet onverdienstelijk dichter) aan.

En daar kwam de hoofdprijs. Winnaar werd Régis Dragonetti, met scherven aan de lippen. Ik ben er nog niet uit of hij een artiestennaam hanteert, maar hij is vermoedelijk toch van vlees en bloed —hij had in ieder geval ouders, die de prijs in ontvangst kwamen nemen. Teneinde deze hulde niet onbelicht te laten, heeft mijn liefste zich in haar stoutste schoenen laten trekken op dit plaatje,


Verder nog 25 gedichten, van 22 auteurs, waarvan ik er twee bijzonder wil vermelden.
Vooreerst Barbara Van Ransbeeck, daar ze zich behalve verdienstelijk dichtster ook al minister-inspirerend verhalenschrijfster toonde. Ten tweede Eddy Van Daele, die als enige auteur met niet minder dan drie sms-gedichten in de bundel voorkomt, en met zijn humoristische versjes misschien wel het meest van allemaal weet te ontwapenen (in een stijl die hij deelt met andere poëten)...
Als slot één van zijn drietal, zoals ook gepubliceerd op smsblog.be.

Het keverjaar 2007 bood een mooi
perspectief op massa's meikeverseks.
Helaas, dankzij de entomoloog
eindigde ons feestje op sterk water.

Woordspel In De Zak

Zonet een bezoekje gebracht aan het Poëziecentrum Gent.
Geen virtueel bezoek deze keer maar, voor het eerst, in levenden lijve.

(Beter laat dan nooit. De sympathieke vermelding in hun nieuwsbrief gisteren gaf de doorslag. Als geroepen. Schaper zoekt herder.)

Op schok met toevallig tegen het lijf gelopen makker Jan.
Even aarzelen op de drempel, als kleine jongens.
Vervolgens, hartelijk onthaal, met gastheer Stefaan Goossens.

Hoewel Frédérics bundel uitverkocht bleek,
heeft het bezoek ons niet berouwd.

Waar voor mijn geld (tien euro): op de foto.
Op de koop toe, woordspel op zak.
Gent centrum, daarin poëzie,
en tegelijk daarboven.
(Errond ook woordspel,
trouwens zonet nog in de zak.)

Ja 'k ga nòg komen.
Jan misschien ook.

PS Jan is op zoek naar zijn jeugdboek
"Meneer Pruimelaar". Non sto scherzando. Iemand?

SMS-Poëziewedstrijd OdeGand, Revisited

Na het goede nieuws van verleden week vrijdag heb ik nog een positieve noot. Eergisteren vond ik immers een genereuze uitnodiging van Base in de bus, die me toelaat om samen met mijn L.'etje een ganse dag van OdeGand te proeven —njummie. Dat B. en P. bovendien ook van de partij zullen zijn, maakt het plaatje compleet.

En nog twee dingetjes.

Het eerste, een erratum: de uitnodiging maakt gewag van exact 25 mogelijke winnende gedichten, minder dus dan ik eerder meldde. Oké voor elk, want dat verhoogt de kans op een Jet-Air waardebon voor een bestemming naar keuze (1e plaats) naar vier percent. Niet dat poëzie zich laat vangen in percenten, maar we rekenen toch zo graag ;-)

Het tweede, vermelding van een knappe website, die het getal 160 echt wel op het cijfer neemt: http://www.precies160.nl/. Ik stootte er vandaag op via de worstenmachien van Janien, waar Janien een postje wijdde aan de OdeGand SMS-poëziewedstrijd van vorig jaar, en ook enkele winnende sms'jes online zette. Merci Janien!

SMS-Poëziewedstrijd OdeGand

Haal ons in, feest, dek ons toe.
Wieg mijn armen in haar maat
en stuw haar lippen naar mij toe.
Haal ons hart op, doe het kloppen
tot aan onze vingertoppen toe.

Op zondag 5 mei 2007 zond ik dit SMS-gedicht naar de SMS-poëziewedstrijd van partners Base, Festival Van Vlaanderen en het Poëziecentrum. Dit jaar is het thema "Feest".

Mijn bijdrage telt honderzesenvijftig karakters. Op het venstertje van je gsm leest dat als 156 van de 160 —vier karakters op overschot in mijn emmertje sms. Want 160 karakters is de bovengrens, die ons sms-gedrag aan banden legt.

Deze ochtend omstreeks half twaalf vernam ik telefonisch dat ik één van de zesentwintig (yep, 26) laureaten ben die op 15 september in het Gentse stadhuis verwacht wordt voor de prijsuitreiking. De context, by the way, is het Festival Van Vlaanderen, dat die dag voor de vijfde keer op rij van start gaat met Odegand —happening onder stroom in de Gentse binnenstad.

Enkele mysteries zijn nog niet uitgeklaard. Het wedstrijdreglement maakt gewag van exact 50 gedichten —we gaan ervan uit dat de 26 laureaten er precies 50 aanleveren?
Een tweede mysterie is de kudde ingezonden SMS-gedichten die ik online aantrof, 34 pagina's: 0, 1, 2,... 33. Ze staan er een beetje verloren bij, zonde eigenlijk —als ik me niet misreken 166 exemplaren. Ik heb geen idee of het hier om een willekeurige sample uit de inzendingen gaat, of integendeel om een selectie, waaruit bovenvermelde 50 geschrapt zouden zijn. Vast staat dat het niet de complete lijst betreft, want mijn inzending staat er niet bij. Dat het archiefje maar teruggaat tot een week na mijn inzending, is daar ook niet vreemd aan.

Bon, alle verwarring op een stokje, ik ben ferm vereerd met dit laureaatschap, het meedingen naar de hoofdprijs (duimen), en de dag gratis toegang tot OdeGand die ik nu al in de schoot geworpen krijg. Daarvoor dank, wel 160 maal...

¶

Buiten vriest het, dorre bomen
doen me denken: “Er moet
ergens een leger zijn
waar wijzen ons bewaken.”

Ik stap dan verder, ga
op zoek naar een gezelschap boeken,
schrijd door de rekken
en vind de manschappen
gezellig rug aan rug
en vel op vel gealinieerd.

Het is warm in de bib
waar zelfs in deze dagen
de bladen ons niet verlaten.

Terras

Poëziewedstrijd Lommel

Bibliotheek Lommel - hun flyer spreekt boekdelen.

Makker P. en ik zijn de hele weg van Gent gereden, en het heeft ons niet gespeten! Drie winnende gedichten in drie categorieën, dat levert negen winnaars op. Elk kreeg zijn plaatsje in het Lommelse straatbeeld.

P. en ik zijn natuurlijk een fotootje gaan pakken :-)

Bij een Foto van Lucien Wijckmans

Kijk jij naar links,
ik kijk naar rechts.
Zit jij rechtop,
ik zet me rechter.

In deze houding wil ik blijven.
Mijn lijf een man, mijn vuist een hond.
Ik vecht niet meer
maar heb de touwtjes nog in handen.



Tekst: Wouter Rogiest
Foto: Lucien Wijckmans
Bron: Creatief Schrijven

Bij Plaatjes Horen Praatjes

Jupla, bij Creatief Schrijven doen ze eraan voort! Meermaals per jaar draagt hun wedstrijdcommissie een foto voor ter inspiratie, met de oproep om er een gedicht bij te schrijven. Hun motto: "bij plaatjes horen praatjes". Uit de inzendingen kiezen zij één winnaar; diens gedicht verschijnt in het tijdschrift Beeld Express van het Centrum voor Beeldexpressie.

Tot 15 april konden we een gooi doen naar die publicatie, met een gedicht bij een foto van Lucien Wijckmans. Tweeënzeventig uren later is het prijs -- dat is wijs :-). Beeld Express editie juni 2007, op papier, bij Creatief Schrijven en (bij wijze van exportproduct) ook hier.

Gent

Gent, kop en hart, ge zijt een schone stad,
met uw driekoppig vergezicht
over uw lint Leie heen.
Uw helling op de brug, verdikke,
waar gij uw stadse pracht
in een uitgelezen postkaart afficheert.

Ik ben er graag nabij
wanneer de avonden warmer worden.
De stenen kades aan de Leie
telen er gras en koren in hun naam.
We lengen de hitte en avond met fezelen,
grappen, en zelfs met teder zijn.

Maar Gent, ik die u ken,
ik vat u niet in uw embleem.
Gij masochist draagt graag een strop
naar één of ander oud verhaal.
Kan ik er aan doen
dat ‘k in u geen galgen zie?
Zelfs tijdens uw Feesten
blijft gij voor mij
die tedere kade koren en gras
waar wij uit elke leiband stappen.

Gent, 13 februari 2007

AANVULLING

Dit gedicht verscheen in de bundel 'Om Gent gedicht' (Lannoo, 2010). 

Toenmalig Gents burgemeester Daniël Termont las dit gedicht integraal voor tijdens zijn speech voor de opening van de 5e Nacht van de poëzie in Kunstencentrum Vooruit (sinds 2022: VIERNULVIER), Gent, 2 april 2011. Het verslag daarvan stond (ooit) op http://www.danieltermont.be/02042011sv.htm.   

Gentblogt - Doe Beter Dan Richard!

Op 25 januari - niet toevallig gedichtendag - riep Gentse blogsite Gentblogt op tot zelfwerkzaamheid: doe beter dan Richard! Hun oproep klonk als volgt (ik citeer):

Dichten over Gent: er zijn er veel die het gedaan hebben. Maar volgens ons kunt u het beter. Ter gelegenheid van Gedichtendag daagt Gentblogt u uit: schrijf zélf een gedicht over Gent, en doe het beter dan Richard Minne!
Hoe begint u eraan? U neemt het openingsvers van Minnes Gent-gedicht: “Gent, kop en hart, ge zijt een schone stad”. En dan schrijft u verder. Kort of lang. Rijmend of niet-rijmend. In strofen of los. U doet wat u wilt. Zolang uw gedicht maar begint met die regel van Minne.

Tussen 3 en 13 maart mochten we vervolgens de top vijf van de eerbiedwaardige Gentblogt-jury één voor één de wereld zien infladderen...het mijne werd derde, joepie :-) Het vijftal vindt u op Gentblogt terug, het mijne bovendien ook hier.

Soetendaelle 2006

Merchtem, 25 november 2006. Een briefje vooraf van de organisatoren, Jeugd en Poëzie, en ik wist waar ik moest zijn op deze zaterdagavond: de uitreiking van de Soetendaelle poëzieprijzen 2006, te Merchtem. Een derde prijs, zo stond geschreven, voor Honger (voorjaar) en Honger (najaar). En, of ik mij kon voorbereiden op de voordracht van één van beide gedichten. Ik zei geen neen :-) .

Aangekomen in Merchtem, werden wij (P., L., S., M. en ikzelf) verbluft door de omvang van dit evenement. Ikzelf bleek één van vele winnaars (minstens een dertigtal), en het poëziebad dat volgde was dan ook uitgebreid en bemoedigend -- poëzie leeft! Hoewel de jongere garde vooral bestond uit meisjes, stond mijn geslacht sterk in de oudste leeftijdscategorie, 26-30 jaar. Vlak na mijn aantreden met Honger (najaar), zag ik tot mijn plezier ook oude/jonge bekende Stefaan Tubex het podium bestijgen.

De prijsuitreiking werd gecombineerd met een heuse receptie, meerdere zeer gesmaakte glazen Palm, een uitgebreid gesprek met een medewerkster van Jeugd en Poëzie, en de aankoop van een gesigneerd exemplaar van het debuut van Floor Deroo, Stille Plek.

We sloten de avond af met honderuit praten aan een laatavondlijk diner, ergens te Merchtem.

Honger (najaar)

Laat ons getweeën water worden.
De elementen hebben afgedaan.
Ach, ik krijg nergens voet aan wal
en kan mezelf toch niet meer luchten.
Ik zet je ook niet meer
in vuur en vlam.
Het kil besef ontlokt een traan.

Laat ons dus water worden.
Ik geef het op nog hard te zijn.
Ik wil in onze sappen vloeien
en versmelten, en dan niets meer,
vloeiend niets.
Ik wil met jou de bedding strelen,
het onderste uit de kan.
Ik wil de ader aarde laten
en bezinken, ondergaan met jou
alsof er nooit een monding komt.

Honger (voorjaar)

Geef me ruimte,
geef me plaats.
Toon me waar de grond goed ligt,
waar zaad ontkiemt.
Geef me wat modder
met erin wat hout
onder een open hemel blauw.
Meer heb ik echt niet nodig
voor mijn bouw.

En geef geen pad.
Er werd me veel te vaak geleerd
wat werkt, en al te min
wat wordt.
Zelfs woord
was ooit slechts zon.

En wat een zon.

8e Druk

Antwerpen, 22 april 2006. Op deze zaterdagavond reden we tot in Antwerpen, Wilrijk, voor de prijsuitreiking van de poëziewedstrijd "8e Druk" van Cultureel Centrum De Kern. Niet om prijzen te gaan halen, want de resultaten waren toen nog onbekend, maar gewoon, op uitnodiging.

Op het podium hadden we Stijn Vranken voor de presentatie, en Wannes Cappelle voor de verfrissende (en niet van ironie gespeende) tussenteksten en liedjes. Een verfrissende ervaring.

En ja hoor, er waren winnaars. In de categorie 15-20 jaar werd er (terecht) met lof gezwaaid, en in de categorie 20-25 jaar mocht ik ook, als oudste naar ik vermoed, mijn versje brengen: Vinyl (hij, lucht), dat samen met Vinyl (zij, aarde) een derde plaats opleverde. Een memorabele tweede plaats ging naar een in klei gekneed gedicht van Lies Van Gasse.

Aan de derde plaats hing een boekenpakket vast, en zelfs een kleine geldprijs, ideaal om mijn gezelschap (L. en C.) na afloop mee te trakteren op café, en te klinken op... ne schonen avond :-) !

Vinyl (hij, lucht)

Mijn hand vangt in de groeven
van de vlakte klanken op.
De aarde golft en wekt getijden
langs een grijsgevoeld zwanger spoor.

Het draaien leidt, verleidt mijn arm
over de zwoele echo’s heen
van zwemmen in de zomers, kreten,
schouderkloppen, en het zingen
van een meisje. Ook zij komt

en onder mij glijdt ook zij door
en ik kan niets of niemand grijpen.
Ik hoor te zijn zolang ik mij
met diamanten hardheid blijf verplaatsen.

Vinyl (zij, aarde)

Hij zweeft weer eens. Voorbij mij
dagen tonen die aan denken doen.
Aan hoe hij in mijn ogen kijkt
wanneer hij klinkt. Aan hoe zijn kleren

vielen langs mijn huid. Aan uit.
Nu sluit er tijd omheen.
Uitstrijkjes dringen zich
heet van de naald en
achter kiezen staat hij niet.
Dan vlucht zijn lied. Aan uit.