Soetendaelle 2007 — wanneer & waar

Reeds eerder vermeld op dit blog, en nu veel dichter op de kalender genaderd: Soetendaelle 2007. Veel dichters trouwens, dat herinner ik me van vorig jaar.

Ten behoeve van de poëziefans, en in het bijzonder diegenen onder jullie die aanstaande zaterdagavond poëtisch willen inrichten, hier de exacte gegevens van de 27e editie van de Soetendaelle-poëziewedstrijd (zie ook Jeugd en Poëzie).

Zaterdag 24 november 2007
15 uur voor geboortejaar 1995, 1994, 1993 en 1992
19 uur 30 voor geboortejaar 1991 tot 1977 en BuSo-wedstrijd

Zondag 25 november 2007
14 uur voor geboortejaar 2000, 1999 en 1998
16 uur voor geboortejaar 1997 en 1996

Na elke proclamatie volgt de prijsuitreiking op de receptie in het gemeentehuis van Merchtem.

De locatie is de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Noodt-Kerk (Kerkstraat), in 1785 Merchtem; kijk gerust eens op de plattegrond voor een wegbeschrijving.

Zaterdagavond 19h30 ben ik ook van de partij; uit heuglijke bron vernam ik dat we ook A, M, D, S en W mogen verwachten. Alvast tot dan!

Soetendaelle 2007

Soetendaelle 2007 komt eraan! Op zaterdag 24 november is het zover en treden de oudsten in Merchtem aan, van 19h tot 21h. Ik stuurde net als vorig jaar een lading verzinsels in, en liet me bovendien beladen met de niet onaangename opdracht om de verzen van leeftijdsgroep L te jureren (haha mysterieus maar zo heet dat).

De combinatie maakt dat ik niet langer kan schrijven met een onafhankelijke pen: al wat ik schrijf, tweezijdig, dus laat ons elke zijde vatten in één zin.

• Jureren was een prachtmismeestering van mijn wereldbeeld: zien hoe het minste cliché of de minste schrijffout menig goed vers doorspiesde, wurgde of verdronk, tot enkel overbleef wat goed bleef smaken voorbij de afdronk (selectie heet dat).
  
• Schrijven, ja dat blijft gewoon beklijven.

Mijn vangst omvat drie dichtsels, elk goed voor een derde prijs volwassenenjury, en includeert het hier afspeelbare gedicht, getiteld Gedicht.



Hogerop in de ranking is er meer, treffen we over iets meer dan twee weken nog enkele bekenden (het web doet wonderen). Ik vermeld in het bijzonder Annelies met As, en Maarten met strand en passe partout. Dit laatste schrijfsel staat trouwens te blinken in de Top of Poetry Pops in de rechterkolom, tussen werk van al dan niet jonge, stokoude of morsdode meesters. Want niet de schoolboeken of de biografieën maar de woorden zelf verdienen het laatste woord.

Soetendaelle 2006

Merchtem, 25 november 2006. Een briefje vooraf van de organisatoren, Jeugd en Poëzie, en ik wist waar ik moest zijn op deze zaterdagavond: de uitreiking van de Soetendaelle poëzieprijzen 2006, te Merchtem. Een derde prijs, zo stond geschreven, voor Honger (voorjaar) en Honger (najaar). En, of ik mij kon voorbereiden op de voordracht van één van beide gedichten. Ik zei geen neen :-) .

Aangekomen in Merchtem, werden wij (P., L., S., M. en ikzelf) verbluft door de omvang van dit evenement. Ikzelf bleek één van vele winnaars (minstens een dertigtal), en het poëziebad dat volgde was dan ook uitgebreid en bemoedigend -- poëzie leeft! Hoewel de jongere garde vooral bestond uit meisjes, stond mijn geslacht sterk in de oudste leeftijdscategorie, 26-30 jaar. Vlak na mijn aantreden met Honger (najaar), zag ik tot mijn plezier ook oude/jonge bekende Stefaan Tubex het podium bestijgen.

De prijsuitreiking werd gecombineerd met een heuse receptie, meerdere zeer gesmaakte glazen Palm, een uitgebreid gesprek met een medewerkster van Jeugd en Poëzie, en de aankoop van een gesigneerd exemplaar van het debuut van Floor Deroo, Stille Plek.

We sloten de avond af met honderuit praten aan een laatavondlijk diner, ergens te Merchtem.

Honger (najaar)

Laat ons getweeën water worden.
De elementen hebben afgedaan.
Ach, ik krijg nergens voet aan wal
en kan mezelf toch niet meer luchten.
Ik zet je ook niet meer
in vuur en vlam.
Het kil besef ontlokt een traan.

Laat ons dus water worden.
Ik geef het op nog hard te zijn.
Ik wil in onze sappen vloeien
en versmelten, en dan niets meer,
vloeiend niets.
Ik wil met jou de bedding strelen,
het onderste uit de kan.
Ik wil de ader aarde laten
en bezinken, ondergaan met jou
alsof er nooit een monding komt.

Honger (voorjaar)

Geef me ruimte,
geef me plaats.
Toon me waar de grond goed ligt,
waar zaad ontkiemt.
Geef me wat modder
met erin wat hout
onder een open hemel blauw.
Meer heb ik echt niet nodig
voor mijn bouw.

En geef geen pad.
Er werd me veel te vaak geleerd
wat werkt, en al te min
wat wordt.
Zelfs woord
was ooit slechts zon.

En wat een zon.