zaterdag 19 mei 2018

Verjaardagstriptiek

Elk weekend is bijzonder, maar voor dit weekend doen we wat extra moeite. Naar aanleiding van mijn verjaardag (vandaag) trakteer ik graag op een soort van triptiek, die zich als volgt ontvouwt. Vooreerst is er poëzie, met als sub-triptiek drie gloednieuwe gedichten van eigen hand, getiteld Dan, Sens Unique en Opluchting. Ten tweede is er wetenschap, met een vijftien minuten durend college voor de Universiteit van Vlaanderen getiteld "Hoe sta je minder lang in de file". En ten derde deel ik een verlofdag uit: dit weekend duurt geen twee dagen maar drie, omdat het maandag pinkstermaandag is. Met graagte aangeboden.

Hoe sta je minder lang in de file? College bij Universiteit van Vlaanderen

Sinds enige tijd staat een college van mij online opgenomen met de Universiteit van Vlaanderen, dat inmiddels 100 colleges rijk is. Op 5 mei 2018 werd het college door VRT geshortlist in een top 10, die u op vrtnws kunt terugvinden. Mijn college getiteld "Hoe sta je minder lang in de file?" vindt u bovendien hier. Reacties welkom!

Opluchting

het etiket op de rug
van een overigens goed boek
het veiligheidsvoorschrift
op de magnetron

er bestaat geen techniek voor
wel best heel langzaam
bij heel veel licht

elk partikel vervormd tot draad
de dunne doorzichtige film
versus jouw hand
je speelt thuis

verheven tot onvrijheid
zoals Kunst met grote K

kootjes-krullend orgiastisch
half uit liefde voor de lijm
half uit opluchting
dat er aan 't eind van dit gedicht
geen zo'n klere-klever zit

Sens Unique

over de aarde strijkt
een zweem van kampernoelie
tegen de haren van de avond in

tegen de spiegel van het blad
daalt de zon terwijl ze rijst

omheen de wake van het pakken
van de wolken, de gedachten
ligt het lichaam als gegoten
om de geest

twee eenden landen hierop neer
ik absorbeer hun stil gespat
mijn aandacht gaat haar eigen weg
ik had je hier wel al verwacht

Dan

Soms overvalt het me, en wil ik alle ogen op
mij gericht. Niet omwille van idolatrie maar
om de schaamte over te dragen, net zolang
tot die zo besmettelijk wordt dat er geen
houden meer aan is. Alle hoofden willen de
grond inzakken, alle lijven hopen ontvreemd
te worden aan hun kop, en zelfs
plaatsvervangend houdt niemand het
zintuiglijke spektakel nog vol zonder even
de ogen dicht te doen. Precies op dat moment.




Dit gedicht was goed voor een tweede plaats (redactionele selectie) in de 8ste editie van de Schrijverspodiumprijs, Het Schrijverspodium, 5 mei 2018.