donderdag 28 augustus 2008

SMS-Poëziewedstrijd OdeGand 2008

Dichterkens! Niet minder dan vier posts op dit blog zijn gewijd aan de SMS-poëziewedstrijd OdeGand 2007. Een duidelijker blijk van mijn enthousiasme voor dit evenement had ik niet kunnen geven. Onafwendbaar, mijn deelname dit jaar!

De sms-poëziewedstrijd van BASE is een samenwerking met het Festival Van Vlaanderen en het Poëziecentrum, en kent dit jaar zijn vierde editie. De uitreiking vindt plaats in Gent tijdens OdeGand, op 13 september 2008. Ik mag dit jaar twee keer als laureaat figureren. Het eerste winnende sms'je gaat als volgt.


Niet het bed mr het tapijt
kwam ons best gelegen voor.
Zoals ze ons vloerde mt
wintervacht, naaldje draadje
uitgelegd om haar mt jou
eens rollend uit te kammen.

zaterdag 19 juli 2008

Bekijk een opengeslagen boek... (Paul Verhaegen)

Momenteel ben ik het terecht bestoefte Omega Minor van Paul Verhaegen aan het lezen. Volgende flarde boekenode trof ik op pagina 140. Trof me.

"Bekijk een opengeslagen boek met je oog ter hoogte van het tafelblad (kniel gerust) en je ziet een engel, wieken wijd, klaar om op te stijgen. Elk boek is een engel die jou, argeloze argonaut, meeneemt (maar herinner je, niet elke engel is goedaardig). Een boek is een lidmaatschapskaart voor een geheim genootschap —een genootschap van boeken, een genootschap van geesten, een menigvoud aan betekenissen, luimen, en opvattingen. Je treedt in een gemeenschap binnen, de regels branden hun sporen over je netvlies, dat daarna nooit meer hetzelfde zal zijn. Boeken barsten; zij staan meer dan bol. Hier, neem dit boek. Sla het open. Wat lees je? In den beginne... Het boek is vol! Vol! Vol!"
...rapporteert de blogger, om zodoende de uitgestrekte woestenij genaamd cyberspace dan niet op te vullen, minstens aan te dikken.

zaterdag 12 juli 2008

Dag of nacht, alles zat goed
toen je plots tanden voelde
vangen rond je tong, ging dromen
van alles nieuw, de bomen
in bloesem wou steken, hooi nodig
op zolder hoog, met een voogd
over de chaos in je hoofd.

zaterdag 5 juli 2008

Ik heb de huid van mijn gezicht
binnenstebuiten van het wit
van mijn schedel weten te rukken.

Heb met de tafel overlegd
en er mijn bloed als inkt
en pezen als stempel
weten op te drukken.

Het klinkt wat gortig maar het ligt
niet zo gevoelig als je dicht.
Hoe het bescheiden maakt,
jezelf te reproduceren met
een bij de neus genomen vod.