Ten

Tiens, overlaatst ontdekt dat er op het album "Ten" van Pearl Jam (1991) geen tien maar elf liedjes staan.

Levensweg

begin baby
einde lijk

Middagzon

Je brengt het strand door
met jonge meisjes met behoorlijk wat
bikini omheen hun borsten.
Er kleven wat korrels, zand,
tussen hun huid en het textiel.
Omheen de zomen van hun slipje
kloppen de stralen van de zon
een vormpje sneller, een knopje rond.

Ik breng je het strand door woorden,
en die zijn bijna op.
Je had het vast liever live
maar voor je huid schijnt dit gezonder.

Face it

Oh Facebook, je bent me een recept.
Cocktail: vriendschap, belediging.

Ik dwaal zonder vragen--Wall/Message Forms.
Houd conversatie met maten van toen.
Ongevraagd val je in (rechts, kolom 'Advertise'):
"Eenzaam en op zoek?"

De dwaling: eerste afdronk zoet,
de tweede enkel goed
om in de gootsteen weg te kappen.

Illusionist in Bruikleen

Ik heb me veel te vaak gebukt
om nog in deze dimensie
overeind te staan
dus laat me, wijs me

weg.

Meneer Onschrapbaar

Hij zuigt nooit iets uit zijn duim,
peutert niets weg uit zijn neus
en heeft zulk een nette nagels
dat enkel hij ze met koppen slaat.
Hij is een heerlijk vette, onevidente
pianist die de toets doorstond.

(onuitgegeven) (op Gedichtendag 2014 op Gentblogt gepost) (#nooitoppapier)

Last Shadow Puppets: My Mistakes Were Made For You.

Misschien wel de meest lyrische tekst die momenteel op de radio te horen is. Dat niet alleen de tekst maar de hele song mooi is, het mag gezegd.

About as subtle as an earthquake, I know
My mistakes were made for you

And in the back room of a bad dream, she came
And whisked me away, enthused

And it's solid as a rock rolling down a hill
The fact is that it probably will hit something
On the hazardous terrain

And we're just following the flock, round
And inbetween, before we smash to smithereens
Like they were, and we scrambled from the blame
And its the fame that put words in her mouth
She couldn't help, but spit 'em out
Innocence and arrogance entwined
In the filthiest of minds

And she was bitten on her birthday, and now
A face in the crowd, she's not
And I suspect that now, forever the shape
She came to escape, it's forgot
And it's a lot to ask and not to sting
Give her less than everything
Around your crooked conscious she will wind

'Cause we're just following the flock round
And in-between
Before we smash to smithereens
Like they were, and we scramble from the grain
And it's the fame that put words in her mouth
She couldn't help, but spit 'em out
Around your crooked conscious she will wind
And it's a lot to ask and not to sting
Giver her less than everything
Innocence and arrogance entwined

Dialogue

• A: I’m building this altruistic project, where I love everyone.
• B: How odd! I myself am working on this altruistic project where I try to hurt no one.
• A (agitated): Do you always have to be sarcastic?
• B: Am I hurting you?
• A: Yes!
• B: I’m sorry.
• A: That’s allright. But tell me, what do you think of my project?
• B: That it is an ego project, just like that other individualistic tendency, “self-improvement”.
• A: Why are you hurting me again?
• B: I’m sorry, you’re right. I always catch myself doing that.
• A: Maybe that’s because you’re not “one” in your deeper self?
• B: I’d rather say I can perceive imperfection more clearly than other people can.
• A: You’re being an asshole.
• B: You’re right. Maybe mine is the ego project, and yours is the altruistic one.
• A: Now we’re talkin’!
• B: I would hope so.
• A: I tell you we are, for I am sure.
• B: Sounds nice. Maybe I’ll join your project one day. (smiles)
• A (smiles back and nods)

(shake hands)

¶

Proces in het bos: zes struiken een strafblad, twee bomen geschorst. Deurwaarder aan paddenstoel—en dat op kabouters verjaardag.

Balein te Water

Ik wilde dat ik wist hoe 't was
om in de zee heel groot te zijn.
Voorgoed ontvoogd, de dood ontdoold
—te groot voor Piet, te nat, te bloot.

We zouden vrij zijn als een vis,
en van een ingebeelde god
zou er begod geen sprake zijn:
het heeft geen grond om op te staan.

We zouden houden van mekaar,
we zouden houden: zondvloedfeest.
Met alle zorgen van de baan
die niemand schiep, er nooit echt was.

Zoiets, 't moet kunnen in het boek
waarin jij, Walvis, op me wacht.

Allemaal van harte welkom op donderdag 11 december 2008 20:30, bij Filip in café De Loge te Gent, alwaar wij ons beestige Collectief Balein boven de doopvont houden. Hoop u daar te ontmoeten!

Halloween

This is Halloween, everybody make a scene.

Straks om zeven uur, synchroon, bijvoorbeeld. Optioneel, te voorschijn springend van om een hoek, in een stad als bijvoorbeeld Lokeren.

ATOMA of ADOC

Dichterkens...iemand een idee hoe Adoc System en Atoma zich verhouden? Beide maken A5-schriftjes met ringetjes (in de volksmond: "atomaschriftjes", in hun mond: "flexible binding systems"), en ik dweep met beide, in gelijke mate. Beide schijnen eerder Belgisch dan internationaal, en maken allicht gebruik van hetzelfde patent, dat waarschijnlijk (?) oorspronkelijk aan Atoma toebehoort. Iemand een idee—wie was eerst, Adoc System of Atoma?

Voor meer, zie ATOMA of ADOC: het antwoord.

Any wonder

Je bent bankier en neemt
een willekeurig priemgetal.
Telt daar, zomaar even,
een oneven getal als
je geboortedatum bij op.

Vermenigvuldigt de som
met het lievelingsgetal
van die leuke nieuwe klant
en zet achter dat
—op zich niet oninteressante—
resultaat drie letters: hetzij
uu, es, en dee; hetzij
ee, uu, en er.
Ondertekent, overhandigt,

klaar. De crisis
is niet minder dan
geklaard.

Keerzijden anno 2008

Uit het dagboek van een kind:

Het ergste aan ouder worden is het kind.

Uit het dagboek van een cursist creatief schrijven:

Rechterbladzijden zijn keerzijden van de toekomst.

Uit het dagboek van een studente logistiek:

Het meest begrepen is een handvat.

Uit het dagboek van een pastoor in opleiding:

Het licht op ons pad komt waarschijnlijk van een dancing.

Uit het dagboek van een student rechtsgeleerdheid:

Het onderscheid tussen mij, papa en opa is gelijk voor de wet.

Uit het dagboek van een studente sociaal werk:

Het ergste wat sinaasappels kan overkomen is dat ze voor asielzoekers gehouden worden.

Uit het dagboek van een student natuurkunde:

Het meest ingenieuze aan de tijd is dat ze aftelt.

Uit het dagboek van een student boekhouden:

Het onderscheid tussen mijn pensioen, dat van papa en dat van opa is ongelijk voor de wet.

Uit het dagboek van een student wiskunde:

De stelling van Liouville zegt dat van twee steden de meest Franse de mooiste is.

Uit het dagboek van een conservatoriumstudent:

Het hoogst gegrepen is de contrabas.

Uit het dagboek van een studente kinesitherapie:

Het mooiste aan kinderen is dat ze lopen.

Uit het dagboek van een student politieke en sociale wetenschappen:

Toen opsplitsen niet lukte, legde de regering zich toe op kantklossen.

Uit het dagboek van een student filosofie:

Een ding is een fantasie met last van atomen.

Uit het dagboek van een ingenieursstudent:

Een digitale klok tikt in de spiegel ook vooruit.

Uit het dagboek van een studente binnenhuisinrichting:

Het mooiste aan kasten is dat ze sluiten.

Uit het dagboek van een student dierengeneeskunde:

Grommen is een beestige vorm van in zichzelf praten.

Uit het dagboek van een studente psychologie:

Een symptoom is een dreiging met last van zichtbaarheid.

Uit het dagboek van een schrijverszoon:

Zijn nagelaten werk vertoont wèl beterschap.

¶

Dag of nacht, alles zat goed
toen je plots tanden voelde
vangen rond je tong, ging dromen
van alles nieuw, de bomen
in bloesem wou steken, hooi nodig
op zolder hoog, met een voogd
over de chaos in je hoofd.

¶

Ik heb de huid van mijn gezicht
binnenstebuiten van het wit
van mijn schedel weten te rukken.

Heb met de tafel overlegd
en er mijn bloed als inkt
en pezen als stempel
weten op te drukken.

Het klinkt wat gortig maar het ligt
niet zo gevoelig als je dicht.
Hoe het bescheiden maakt,
jezelf te reproduceren met
een bij de neus genomen vod.

De Zomerpoll

Bij de zomerpoll van 2008 hoort een bedenking die ik drie dagen geleden neerpende.

Er schuilt te veel werk in een gedicht. Ik ben er gemakkelijk drie dagen aan bezig. En dan groeit het niet eens aan, ik blijf gewoon dezelfde verzen schrappen en herschrijven. Kan ik zoiets nog rechtvaardigen?

In de rechterkolom kunnen jullie je hierover uitspreken.

De Lentepoll — Resultaten

Paul van Ostaijen is NIET de onomstreden meester van het Vlaamse dichten. Dat is de voornaamste stelling die naar voor treedt uit jullie feedback op de lentepoll. Het is slechts een indruk die ik opdeed doorheen de jaren, en verdere staving ware zeker op zijn plaats, maar het schijnt me altijd toe dat van Ostaijen die rol wel degelijk bekleedt in vele naslagwerken, bloemlezingen en cafégesprekken. Maar deze poll suggereert dus het tegendeel. Zijn lezers vandaag uitgekeken op het inmiddels uitgemolken experiment met taal en bladspiegel? Is van Ostaijen zijn reputatie van gedoodverfde vernieuwer aan het verspelen? Of genoot hij een overmatige appreciatie in de laatste decennia, onder invloed van niet-poëtische krachten? Noemen we bijvoorbeeld de vaststelling dat van Ostaijens dichtwerk koren op de molen is voor De Vlaamse Beweging, die hun gedachtengoed maar al te graag fundeert in een Vlaams literatuurlandschap (ik ventileer hier (een enigszins verkrachte versie van) de boodschap van Marc Reynebeau uit "Het Nut van het Verleden").

Wat er ook van zij, de Coninck spant de kroon. Niet geheel verrassend, want dat heb ik mogen vaststellen in kringen van jonge dichters: vroeg of laat valt zijn naam. Wat toevoegt aan zijn luister!

Bedankt voor jullie stemmen dichterkens, op naar een nieuwe poll.

De Winterpoll — Resultaten

Terwijl jullie dit lezen, worden er in een andere kamer rode vruchten gevriesdroogd voor verwerking in een populaire variant van Special K. Geen reden tot paniek, zolang we ons niet inbeelden dat zoiets ook op een mens kan toegepast.

Wat zou dat eigenlijk opleveren?

Inderdaad, we krijgen het koud, alleen al door eraan te denken. Mensen glaceren, verijzen, onderkoelen of berijmen, dat kunnen we nog laten passeren. Maar vriesdrogen? Daar kan zelfs Jean-Baptiste Grenouille een puntje aan zuigen.

Bedankt dichterkens voor jullie stemmen en belangstelling!

Bij de dood van Hugo Claus

Talent staakt het flirten
en trouwt in het zwart.
Kiest een zaal en een datum,
loopt nog langs bij de kapper
want netjes ligt mooi.

Verwittigt zijn naasten,
verduistert zijn angst
en probeert in de tijd
die zich uitstrekt ertussen
vooral niet te sterven.

Nee dood, kom nog niet
tot de dichter
want Claus komt naar jou.